Dönen, karla dolu gökyüzünde uçan Snow Ghost, evim diyebileceği bir yer arıyor, kasabanın akan trafiğinin üzerinden zarif bir şekilde süzülüyor, yoğun, karışık ormanın içinden kıvrılarak geçiyor, fırtınalı tepenin en ucuna çıkıyor. Sonra bozkırın sessiz sakinliğinde oynayan bir kız ve bir erkek çocuk görüyor. Eve, yatağa dönme vakti gelene kadar onların oyunlarına sihir ve ışıltı üflüyor. Ve ay ışığı parıltılarını saçarken, Snow Ghost çiftlik evinin çatısına kıvrılıyor. Sonunda mutlu yuvasını buluyor.